La Jetée, Chris Marker

Kadın, adamı sade bir şekilde karşılar.
O’na “hayaletim” der.
Bir gün, ürkmüş görünür.
Bir gün, adama doğru meyleder.
Adam ise, ona yönelip yönelmediğini 

hiç bilemez.

Belki dürtülerinin etkisinde,
belki kendini uyarmakta,
belki de sadece bir rüyanın ortasında.

 

 

O’na doğru koştu.
Ama yeraltı kampından beri kendisini takip eden adamı fark ettiğinde;
zamandan kaçmanın mümkün olmadığını anladı.
Aklından hiç çıkmayan, çocukken kendisine izleme fırsatı bahşedilen o sahne ise, 

kendi ölüm anıydı.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s