Geceye Karşı, Ahmet Oktay

GECEYE KARŞI

Bir mezardayım, iki sandalye
silik resimler bilmem nereden?
Eski defterlerin arasında altı-dokuz
bir kadın, saçları öyle dağınık,
ne zaman sevilmiş ve neden?
Belki çocukların büyüdüğü
belki de hiç gülmediğimizden.

İşsiz, geleceksiz gözüm masada
kitaplar da gereksiz, kitaplar
böceklerin kemirmekten caydığı.
Dışarısı kalabalık, saklanmışım
yağıyor kar ve camlar buğulu.

Yağıyor kar ve başı örtülü
hangi mevluttan geliyor annem?
Nasıl oturur ölü bir Tanrıyla
yün eğirerek sabah akşam?
Taşıdığı gül suyunun yıllarla
bir gece ödüm kopuyor dağ kadar
kendi ölüme döküldüğünü görmekten.

Birkaç kısım, dost ve kadınlar
ki anmışım onları şehvetim kadar.
Niçin gelirler kilit kilit üstüne evlerden.
Hiç biri, hiç biri ağlayamaz öldüğüme
yaşadıklarını hayırladığım kadar.

Ahmet Oktay Yaşamı ve Eserleri

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s