Kara Bir Zamana Alınlık, 1. yenik güne ezgiler, X. Açılan Taç Yaprağının Sesiyle, Ahmet Oktay

KARA BİR ZAMAN ALINLIK

1.  yenik güne ezgiler

X. AÇILAN TAÇ YAPRAĞININ SESİYLE

Yok kimse. Dolunayın çıtırtısı
bahçede duyduğum; ya da plastik
kovayı devirdi taşlıkta kedi.
Geceyi dinlemek de bir tik:
arama günlerinden kalma. Dizini
sakatladın “kapı çalınıyor,
kapı çalınıyor” diye fırlarken
bir sabaha karşı. Ah belki de
hiç kapanmıyor insanın yaraları.
Kabını çürütür su sızdıran
saksı; bunu bil, bunu bil.
Kuyunun serinliği de, esrarın
düşü de tasarlandığı gibi değil.
Söylemem diyen söylüyor, korkuyor
korkmam diyen: Yüreğin sınırları,
bedenin sınırları. Sınayana ne güzel
kabul edene ne güzel. Deş artık
geçmişin çıbanını: Kucaklaşırken
gözlerin akasyanın salkımında,
benzerine fısılda kırılan nar
dalının acısıyla; seslen ona,
çıplak ayakla suya basan yoksulun
üşümüş rengiyle: “Utançtan ve gururdan
damarlarını kestin; gürültüyle
akıp gidiyordu güz; ama yeter, hâlâ
bileklerinden kan sızıyormuş
gibi yaşadığın. Narsis’in imgesinde
kısırlık soluyor. Kapını tıklatan
buluta dön yüzünü; buğudan flamalar
yükselten ikindiye dön. İşte bir kadının
gülümseyişi menevişleniyor birden,
bahçenin üstünde: Acıyı öven
yenilecek; bir sabuklama kendi
şiddetini öven dil, yenilecek”. Geceyi
dinliyorsun, kucağında zamanlar
üstünde bir kitap; sayfayı çevirirken,
açılan taç yaprağının sesiyle
“yok kimse” diyorsun.

Ahmet Oktay Yaşamı ve Eserleri

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s