Aralık, Ahmet Oktay

ARALIK

Karda yürü bir akşam, üzgün, hafif, içkili
ucuz basma giyimli nice sıkıntılardan
ve hep aynı, aynı şehirlerden yorulur kişi
yalnız kendine çıkmayı ister her mısradan.

Parklarda yalnızlığını gezmeye götürmek
çocukça konuşmak, kestane yemek yanyana.
Bir bulutu eskiyen ölülere benzetmek
anılardan çizmek bir paketin arkasına.

Akılda yokken nelerden özlenir yolculuk?
Örneğin pencereye çarpan bir kuş kanadı,
yağmur sonrası bir sinema önü, bir çocuk
ne kadar zengin kendince düşünmenin tadı.

Bütün bunlar kedi gözü avunmalar için
bazı unutmak da güzel her günkü yüzleri
kapalı odaların, kapalı kişilerin
bıktırır hiç ay ışığı görmemiş yerleri.

Hatırlamak için aşkları şaraplar
unutmalı ölmek ve yitirmek korkusunu.
Kapılar arkasında, gül ağacı kapılar
kadınlar yaşar gözlerinde bir göl uykusu.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s