Yanıtsız, Yannis Ritsos

YANITSIZ

Nereye götürüyorsun buradan beni? Nereye çıkıyor bu yol? Söyle bana.
Bir şey görmüyorum. Bir sokak değil bu. Taşlar sadece.
Kara kalaslar. Bir sokak feneri. Hiç olmazsa
benim olsaydı şu kafes, – şu, kuşlarınki değil, öteki,
büyük demir parmaklıklı, içinde çıplak heykeller olan.
Ölüleri taraçadan attıkları zaman, konuşmadım ben,
o heykelleri topluyordum – acımıştım onlara. Şimdi biliyorum:
en son ölen vücuttur. Konuş benimle.
Nereye götürüyorsun buradan beni? Hiçbir şey
görmüyorum. Ne iyi hiçbir şey görememem.
Ündür sonuna dek düşünmeme en büyük engel.

19. v. 68

Çeviri: Özdemir İnce

Yannis Ritsos Yaşamı ve Eserleri

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s