Mola, Louis Aragon

MOLA

İş konuşur vapurda Avrupa yolcuları
Gözcünün bakışları tutkunu ufukların
Zıpladığı mahzende tuzlanmış balıkların
İsyancıların düşü zincirde kıvranırdı
Biz içelim kurusun dili o tutsakların
Güvertede barutsu bir barbut oynanırdı
Rüzgârda kepi uçan birkaç koyun tüccarı
Yitirirdi malını dört elinde kumarın

Birden ağardı gökler ve sarplaştı kayalar
Makaslanmış bir gece gibi yoksun buluttan
Bir ada var başını taç gibi kuşlar saran
Çevresinde yunuslar sazanlar gibi zıplar
Ve köpüklü yanını adaya doğru kıran
Deniz içini çekip onu bu şalla kaplar
Duydunuz mu nasıl da hüzünlü çalar harplar
Müzisyen parmaklarda suyu okşayıp duran

Hangi cennetlik kuldan ey kurtarıcı ana
Kara taşa ak gelen o kızdır beklediğin
Bilekleri tutsağı olan mavi çeliğin
Kızıl bileziğinin boyadığı al kana
Tayfalar meraktaydı bu yabancı kız için
Garip birer süs vermiş her renkten acı ona
Bağlıydı o ilgisiz bir deniz kayasına
Çıplak teni içini titretir her erkeğin

Ey tatlı Andromeda sevecen yüzlü tutsak
Sensin ağlayan elbet gülen cadı Medusa
Düşer miydi acaba bugünkü Perseus’ a
Uçan atına binip okulundan sıvışmak
O eski kahramanlar ermedi çağımıza
Tanrılar artık bana sövgüler yağdıracak
Git de ki o kız öldü yüreğine uyarak
Paris düşü koyarak saçındaki yaldıza

De ki sağır dünyaya bir tek Andromeda var
Onun denizde yitik sandığı sonsuza dek
Kayaya bağlanarak köle ölebilecek
Gümüş gözlü Medusa çevresinde tur atar
Geceyle domuzları bir bülbül kılar ürkek
Çünkü her zorbalığın özünde şifa yatar
Birer Arşimed olup gökleri kaldırsınlar
Milyonlarca ezik dev şarkımı söyleyerek

Deniz de seraplara uğrar kumlar biçimi
Uzay siler bir kıvrım değişken perdesinden
Rüzgârın koltuğunda bir ada mı gördüm ben
Haykıran bir adaysa kazaların dilini
Bir göz aldanışıydı sık sık başıma gelen
Korka korka atınca bir gemiye kendimi
Kuşlardan da aylakça geçirdim tüm vaktimi
Güneşi gözlemekle ön kasara üstünden

Yazgının molasını gönlüm boşuna bekler
Toprak ama doğduğun o toprak bu değil ki
Tıs yok yenilmiş suskun bir ülkedeyim sanki
İpekliler giyerek yola çıkmış kimseler
Bulurlar bu geziyi tümüyle ince zevkli
Deniz bir kraliçe onlar eşi prensler

Ve Asar adaları gibi geçti yaşam der
Geçti der ünlü ozan Vladimir Mayakovski

Çeviri: Hüseyin Demirhan

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s