Faust (sunu), Goethe

faust

SUNU

Vaktiyle bıkkınlıkla gözlediğim gölgeler
yaklaşıyorsunuz yine bir kez daha salınarak.
Bu kez sizi denesem mi tutmaya?
Kalbimde şimdi bile bir eğilim var o kuruntuya!

Üşüyorsunuz, öyleyse sis ve duman içinden
çıkın gelin bana doğru yükseldiğiniz gibi egemen olun!

Siz kendinizle birlikte resimlerini de getiriyorsunuz güzel günlerin,
beliriyor bu arada kimi sevgili gölgeler!
İlk aşk ve dostluk da çıkıyor ortaya
acı yenileşiyor, yineleniyor yeni türlü yakınma!
Yaşamın labirente benzer akışından.
Ve güzel saatlerin mutluluk düşleriyle avunarak
adları anılıyor benden önce göçmüş o iyi insanların.

Artık dinlemiyorlar kendilerinden sonraki şarkıları
İlk şarkıları söyleyenler!
Toz toprak olmuş o dost yığını,
işitilmiyor, ah, ilk yankılar…

Tanımadığım bir yığına sesleniyor artık benim acım,
benim içimi ağlatıyor onların alkışları
benim şiirlerimden hoşlananlar kalmışsa eğer
şimdi gezer dururlar darmadağın yeryüzünde.

Beni çoktan unutulmuş bir özleyiş sarmakta
bir Eol harpına benzeyen türküm
süzülmekte havada belirsiz seslerle
bir ürperiş sarıyor beni, akıyor dinmeden gözyaşlarım
acımasız kalbim yumuşuyor ve duyuyor kendini
yitirdiklerimse gerçekleşiyor benim için!

Çeviri: Hasan İzzettin Dinamo

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s