André Breton

 

André Breton Eserleri

  1. Olmak, André Breton

André Breton Hayatı

(18 Şubat 1896 – 28 Eylül 1966)

Tıp öğrenimi yaparken I.Dünya Savaşı’nın patlamasıyla askere alındı. Kendi isteğiyle II.Ordu’nun ruh ve sinir hastalıkları merkezine atandı. O sırada çok az tanınan Freud’un yöntemlerini klinik olarak kullanma olanağı buldu. Bu sırada tanıştığı nihilist Jacques Vache’den çok etkilendi. Apollinaire ile tanıştı.

Paris’e döndükten sonra, 1919’da, Louis Aragon ve Philippe ve Soupault ile Littérature adlı dergiyi kurdu ve ilk kitabı Mont de Piéte’yi (Pieta Tepesi) çıkardı. Shouppault ile birlikte écriture automatique (otomatik yazı) yöntemiyle Les champs magnetiques (Manyetik Alanlar) adlı özgün metni bu dergide yayımladı. Bu tekniğin amacı bilinçaltını bütün dış etkilerden kurtarıp, kendisini özgürce sergileme olanağı sağlamaktı. 1921’de Viyana’ya gidip Freud’la tanıştı.

1921’de Simone Kahn ile evlendi. 1922’den itibaren, yeni bir dünya kurulması olasılığının tamamen göz ardı edildiği gerekçesiyle dadacılıktan uzaklaşmaya başladı. 1924’de Manifeste du surréalisme’i (Gerçeküstücülük Manifestosu) yayımladı. Bu metinde gerçeküstücülük, düşüncenin bütün denetimlerden uzak bir biçimde kendisini ortaya koyması olarak tanımlanıyordu. Dualizme karşı çıkan Breton aykırı gibi gözüken şeyleri gerçeküstücülükte birleştirmeye çalışıyordu.

Breton sanatın siyasetten ayrılamayacağına inanırdı. 1925’te Fransa-Fas savaşında, Louis Aragon ve Paul Eluard’la birlikte Komünist Partisi’nin görüşlerini savundu. Sonra 1927’de hep birlikte partiye girdiler. 1935’te, gerçeküstücülüğün bağımsız bir devrimci hareket olması gerektiğine inanan Breton partiden ayrıldı. 1938’de gittiği Meksika’da Troçki’yle birlikte Bağımsız Devrimci Sanat Federasyonu’nu kurdu. 1930’da İkinci Gerçeküstücülük Manifestosu’nu yayımlayarak hareketin teorisini geliştirdi. Ve Antonin Artoud, Robert Desnos ve Philippe Soupault’yı hareketten attığını açıkladı. Chilar’da yayımladıkları Un Cadavre (Bir Ceset) adlı broşürde Breton’u şiddetle eleştirdiler. 1938’de, Paris’te düzenlenen ve 14 ülkeden 70 sanatçının katıldığı Uluslararası Gerçeküstücülük Sergisi, akımın doruk noktası oldu. Fransa’nın işgali üzerine 1941’de Newyork’a gitti. Orada Max Ernst, Marcel Duchamp ve David Hare ile birlikte VVV adlı bir dergi çıkardı. Bir dizi konferans verdi. 1942’de Üçüncü Manifestoya Giriş‘i yayımladı. 1946’da Paris’e döndü. II.Dünya Savaşı’nın ardından varoluşçuluğun yaygınlaşmasıyla gerçeküstücülük etkisini yitirdi. Ama Breton ölene dek gerçeküstücülüğü savundu.

Reklamlar