Özdemir Asaf

ÖZDEMİR ASAF ESERLERİ

  1. Epigram Ya Da Benden Sonra Mutluluk, Özdemir Asaf

ÖZDEMİR ASAF HAYATI

Özdemir Asaf (Ankara, 11 Haziran 1923 – İstanbul, 28 Ocak 1981) Danıştay Üyesi Mehmet Asaf’ın oğludur. Babasını kaybettiği yıl (1930) Galatasaray Lisesi’nin ilk kısmına girdi. 1934 yılındaki Soyadı Kanunu’yla ‘Arun’ soyadım aldı. 1941 yılında on birinci sınıfta, bir ek ara sınavla Kabataş Erkek Lisesi’ne geçip 1942 yılında mezun oldu. İki yıl İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne, üçüncü sınıfa kadar İktisat Fakültesi’ne devam etti, o dönemde iki yıl olan Gazetecilik Enstitüsü’nün birinci sınıfını okudu.

İlk yazısı 1939 yılında Servetifünun-Uyanış dergisinde çıktı. Şiir, yazı ve çevirilerini Amaç, Büyük Doğu, Dost, Edebiyat Dünyası, Kaynak, Küçük Dergi, Seçilmiş Hikıiyeler, Servetifünun-Uyanış, Şadırvan, Türkçe, Türk Dili, Varlık, Yeditepe, Yenilik, Yirminci Asır gibi dergilerde ve Vatan gazetesinin sanat sayfalarında yayımladı. Zaman ve Tanin gazetelerinde çalıştı, çeviriler yaptı. Bir süre sigorta prodüktörü olarak çalıştı. 1951’de Sanat Basımevi’ni kurarak matbaacılığa başladı ve kitaplarını ‘Yuvarlak Masa Yayınları’ adı altında yayımladı. 1972 yılında Bebek’te “Şimdi” isimli Biblio Bar’ı açtı. Burada sanatçı dostlarını ve her yaştan, her meslekten kişileri ağırladı.

Özdemir Asaf, şiirlerinin özü ve sesiyle, dönemlerin ve akımların ötesinde, çağdaş Türk şiirinin en özgün isimlerinden biridir.

Yapıtları:
Şiir: Dünya Kaçtı Gözüme (1955), Sen Sen Sen (1956), Bir Kapı Önünde (1957), Yumuşaklık/ar Değil (1962), Nasılsın (1970), Çiçekleri Yemeyin (1975), Yalnızlık Paylaşılmaz (1978), Benden Sonra Mutluluk (1984) Etika: Yuvarlağın Köşeleri (1961), Yuvarlağın Köşeleri II (1986) Öykü: Dün Yağmur Yağacak (1987) Otokopi, Deneme: ‘ça (1988) Çeviri: Reading Zindanı Balladı – Oscar Wilde (1968).

Reklamlar